Italijanska pijanistkinja Kristijana Pegoraro premijerno nastupila sinoć (21.04.) u Srbiji na sceni Madlenianuma

Egzotično puitovanje kroz istoriju italijanske muzike na oduševljenje probrane publike

Ivan Makragić
Ivan Makragić
Diplomirani dramaturg sa Fakulteta dramskih umetnosti, kreativac, umetnik, u šali za sebe voli da kaže da je bedno piskaralo. Ali ne i skriboman.

podeli

popularno


Egzotično puitovanje kroz istoriju italijanske muzike na oduševljenje probrane publike


/ Kratka napomena: Fotografije u ovom izveštaju sa najnovijeg koncerta nisu autentične, već su kolekcija slika umetnice sa više nastupa širom sveta /


BEOGRAD, 22. aprila – Pijanistkinja Kristijana Pegoraro i dirigent maestro Lorenco Porcio iz Italije održali su sinoć (21.04.) gala koncert klasične muzike pod nazivom “Fantasia Italiana” na Velikoj sceni Opere i teatra Madlenianum, što je bilo njihovo premijerno gostovanje u Srbiji.

Sadržajan muzički program tokom 100 minuta bio je sastavljen od istorije muzike i klasike, pre svega poznatih kompozicija čuvenih velikana italijanske kulture poput Vivaldija, Rosinija, Pučinija, Verdija.
Umetnički par je osmislio aranžmane za klavir i gudački orkestar Madleanianuma, i prvo poglavlje koncerta bilo je u znaku “Četiri godišnja doba” Antonija Vivaldija (1678-1741).

Nije predstavljena cela kompozicija, jer bi onda koncert znatno duže trajao, odnosno ceo prvi čin bi bio posvećen samo ovom delu, već je pijanistkinja osmislila da budu sledeći odlomci: “Proleće” 1. stav, “Leto”, 3. stav, “Jesen”, 1. stav i “Zima”, 1. stav.

Četiri poglavlja su na taj način izvrsno zagrejali publiku sa vrhunskim umećem italijanske muzičarke, koja u dahu svira sve te celine i teče kroz univerzum antologijskog dela.





U pitanju je čuveni ciklus od četiri koncerta za violinu i orkestar, koji je napisao italijanski barokni  kompozitor i violinista Antonio Vivaldi još 1723. kao deo zbirke od 12 koncerata pod nazivom „Takmičenje između harmonije i invencije”, a objavljen je 1725. godine.
Posvetio ga je svom meceni Savi Vladisaviću, srpskom političaru i dobrotvoru, poznatom kao Grof Ilirski, savetnik ruskog cara Petra Velikog.

Kompozicija “Četiri godišnja doba” kao najhrabriji muzički program iz baroknog perioda, otkrivena je tek u jesen 1926. godine, kada je u Nacionalnoj biblioteci u Torinu (Italija) pronađeno više od polovine Vivaldijevih najpoznatijih dela.

Kristijana Pegoraro bez pauze je nastavila dalje uz gudački orkestar sa ciljem da upozna publiku sa italijanskom muzičkom kulturom, i ostatak večeri bio je posvećen popularnim operama.

Prva od opera na repertoaru ove magične noći, prema selekciji italijanske talentovane pijanistkinje, bila je “Italijanka u Alžiru” u vidu njene uvertire.
Ta opera u dva čina italijanskog kompozitora Đoakina Rosinija (1792-1868) premijeru je imala u Teatru San Benedeto u Veneciji 22. maja 1813. godine.

Kako istorija kaže, Rosini je ovu operu komponovao kada je imao svega 21 godinu i veliki autor je tvrdio da ju je napisao za samo 18 dana, dok drugi izvori pokazuju da mu je trebalo 27 dana.





I dalje Kristijana ostaje na Rosiniju i prelazi munjevito na čuvenu komičnu operu u tri čina i tri slike“Seviljski berberin”, izvedena premijerno 20. februara 1816. godine u Teatru Arđentina u Rimu.
Libreto je napisan prema pozorišnom komadu Pjera Augustina Karona de Bomaršea, a Rosini je imao samo 24 godine kada je komponovao operu.

Publika je na koncertu Madlenianuma sinoć uživala sve više svakim sledećim izvođenjem, toliko je ljubiteljima muzike i klasike prijala energija, vedrina i pozitivne vibracije koje je umetnica poslala svima u velikoj sali.

Istinske zvezde italijanske klasične muzike su takodje uživale u nastupu, što je jasno bilo od samog početka, tako da su pijanistkinja i dirigent poklonili auditorijumu dalje bisere italijanske klasike u operi.

Na red je došao i intermeco iz jednočinske opere “Kavalerija Rustikana” italijanskog autora Pjetra Maskanija (1863-1945), koji se i proslavio ovim remek delom, i bio je slavan uglavnom po operama.

Adaptacija istoimene priče i kasnije pozorišnog komada pisca Đovanija Verge iz 1880. godine, izrodila se u premijeru veličanstvene opere koja je 17. maja 1890. u Teatru Konstanci u Rimu doživela nezapamćen trijumf.



Talentovana umetnica klavira Pegoraro je svoj projekat “Fantasia Italiana” kao album premijerno predstavila 2019. godine na rasprodatom koncertu u Karnegi holu u Njujorku kao presek repertoara velike italijanske muzičke tradicije.

Sa magičnim prstima privela je i ovaj intermeco do kraja, a onda je za Kristijanu Pegoraro rodom iz regije Umbrija, usledila zaslužena kratka pauza.

Samo jedna kompozicija je prošla bez nje, a to je “Dvanaesta noć – Serenada za gudače” čiji je autor upravo dirigent Lorenco Porcio, koji je delo nadahnuto stvarao tokom aktuelne pandemije (2020/2021). Velikim aplauzom publika je pozdravila autorsko delo sve vreme nasmejanog dirigenta.

Lorenco Porcio je počeo da uči klavir sa sedam godina, a sa – 11 – orgulje. Studije je završio u Santa Sesiliji i od 1996. je glavni orguljaš u Bazilici Svete Marije u Parioliju (Rim).
Radio je sa mnogim značajnim pevačima sa Akademije Santa Sesilia i Opera Teatra, Rimskim akademskim horom, Polifonim horom S. Martino i Horom Svetog Pavla iz Rima.

Karijeru je započeo kao dirigent orkestra i od 2004. piše i izvodi muziku na klaviru i orguljama za emisije, dokumentarne i kratke TV filmove na televizijama RAI 1, RAI 3, RAI International, Sky Sport, Roma Uno.
U novembru 2005. Radio Uno Rai emitovao je njegovu “Orijentalnu rapsodiju” (Razmišljanja o Pekingu) koju je i komponovao i svirao.



Kristijana se vraća nakon tog mini predaha u novoj, raskošnoj crvenoj haljini, i kao da je odjednom zasijala nekim novim sjajem, nakon prvog kompleta u plavo-zelenim bojama.

Italijanski operski kompozitor Đakomo Pučini (1858-1924) bio je sledeći na programu sa takodje Intermecom iz mračne i tragične opere “Sestra Anđelika”.
Premijera je održana 14. decembra 1918. godine u njujorškom Metropolitenu, gde je izvedena kao drugi deo “Triptiha” pored opera “Plašt” i “Đovani Skiki” i upravo ta treća je uvek najbolje prolazila.

Nazivan „najveći kompozitor italijanske opere”, Verdi je ostavio traga sa remek delima “Boemi” (1896), “Toska” (1900), posebno “Madam Baterflaj” (1904) i “Turandot” (1924).

Nakon te tužne teme, zvaničan deo koncerta muzičarka Kristijana Pegoraro dinamično, energično i sa širokim osmehom završava sa uvertirama iz opera Đuzepea Verdija (1813-1901): “Moć sudbine” (napisana 1861, premijerno izvedena 1862. godine u Boljšoj teatru u Sankt Petersburgu) i “Nabuko” (stvorena 1841, premijera održana 1842. u Teatru La Skala u Milanu).




Delovalo je da je koncertu definitivno kraj, ali onda iznenada, presrećna Kristijana na spontanom bisu seda za klavir i kratko kaže publici “Čardaš”, što je izazvalo oduševljenje u sali uz ogroman aplauz.

Kako ona ne može bez svojih korena, tako je i navedeno delo najpoznatija kompozicija Vitorija Montija (1868-1922). Italijanski kompozitor i dirigent, bio je vešt na mnogim instrumentima – violina, mandolina, a definitivno mu je najpoznatije delo upravo “Čardaš”, napisan 1904. godine i danas ga izvode gotovo svi romski orkestri sveta.

Ni tu nije bio kraj, jer je Kristijana imala želju i potrebu sa se barem na kratko predstavi kao autor i tako je na klaviru nadahnuto svirala kompoziciju “Vetar i more”, i uz koleginicu na violini iz orkestra, Aleksandru Dimitrijević, koja je bila odličan simultani prevodilac sa italijanskog jezika, pripovedala o nastanku ove kompozicije.
Delo je posvećeno moru koje umetnica veoma voli, ali i ljubavi, vezi, tačnije odnosu izmedju muškarca i žene, koji je poput oluje, ili kako i naziv kaže – vetra.





Verovatno je pijanistkinja tada dobila najjači aplauz koji ju je dugo držao u oduševljenju, a obe kompozicije na bisu je sama svirala, bez podrške orkestra.
Da bude malo jasnije, ova dama je karijeru započela već sa pet godina, kao “čudo od deteta”, osvojila je mnoge nagrade, a sa 16 leta je diplomirala sa najvišim pohvalama na Konzervatorijumu u Terniju, Italija.
Dakle, eto o kome govorimo.

Nastavila je studije u Beču i na Mocarteumu u Salzburgu i Visokoj školi umetnosti u Berlinu i dalje u Menhetn muzičkoj školi u Njujorku.
Ona je prva italijanska pijanistkinja koja izvodi klasične koncerte u Bahreinu, Jemenu i Omanu, kao i sve 32 sonate za klavir Ludviga van Betovena.


Sam kraj koncerta označio je i povratak dirigenta Lorenca Porcija na pozornicu, koji je seo pored nje i u četiri ruke su na klaviru efektno dočarali “Turski marš” (1784) Volfganga Amadeusa Mocarta, a pre toga se pijanistkinja kratko našalila na čistom srpskom jeziku: “Sada ide jedno nepoznato delo od Mocarta”.

Cristiana Pegoraro Konzert Stadthalle





Možda je publika i želela još da potraje ovaj intimni muzički spektakl, ali nakon 100 minuta veoma efektno zaokruženog koncerta i sa nekoliko biseva, program je bio završen.

Projekat popularnih kompozicija u dinamičnoj formi proleteo je za tren i prijatno je tekla muzička priča zahvaljujući inovativnim transkripcijama za klavir i gudački orkestar koje je Kristijana lično uređivala zajedno sa maestrom Lorencom Porcijom.

Tako su umetnici oduševili publiku sa svim tim čuvenim stavovima, uvertirama i intermecima italijanskih autora u novim aranžmanima za klavir i orkestar.

Pijanistkinja je obišla u karijeri gotovo ceku planetu na turnejama svirajući po Evropi, SAD, Južnoj Americi, Aziji i Australiji, a bila je veoma srećna što je ove noći premijerno nastupila u Srbiji.

Kristijana Pegoraro je prema analizi kritičara među najboljim interpretatorima kubanske i južnnoameričke muzike, koja je evropskoj publici premijerno predstavila dela latinoameričkih kompozitora Astora Pjacole, Hoakina Nina i Ernesta Lekuona.
Taj repertoar nismo čuli ove noći, ali verujemo da će nam Kristijana ponovo dolaziti, i da će onda da nam priredjuje široku paletu repertoara.




Umetnica je veoma svestrana, takodje i poznata radijska i televizijska voditeljka koja nastupa na italijanskim i na svetskim radio stanicama, a čest je gost popularnih italijanskih TV programa.

Osim toga, lepa i talentovana pijanistkinja piše knjige, širom planete je portparol turističke kampanje svoje rodne Umbrije i čest je gost italijanskih ambasada i kulturnih centara u promociji Italije i italijanske muzike.

Njeno klavirsko umeće se može slušati na čak 28 kompakt diskova i posebno CD “Tango melodije” Astora Pjacole nagrađen je zlatnom medaljom na prestižnom takmičenju Global Music Award.

Tokom godina Kristijana Pegoraro je nastupala pred najvišim svetskim zvaničnicima – predsednik Italije, predsednik Generalne skupštine Ujedinjenih nacija, guverner Njujorka, Njeno kraljevsko visočanstvo velika vojvotkinja Marija Tereza od Luksemburga.

Koncert sinoć je realizovan u koprodukciji Opere i teatra Madlenianum i Italijanskog instituta za kulturu.

Dobrodošla nam ponovo, draga Kristijana!
Verovatno veoma brzo!


Ivan Makragić

TANJUG / Music Pocket





- Advertisement -

OSTAVI KOMENTAR

Please enter your comment!
Please enter your name here

Reklama

Aktuelno

Rodžer Voters demantuje da je otkazao koncerte u Poljskoj: Podržavam mir, a ne nuklearni rat

Suosnivač Pink Flojda Rodžer Voters demantovao je pisanje pojedinih medija u Poljskoj i Velikoj Britaniji u vezi sa tim da je...
Reklama
musicpocket